Sunday, April 26, 2009

تجلیل از سالروز پیروزی مجا هدین


تجلیل کمرنگ هفدهمین سالروز پبروزی مجاهدین در افغانستان
10:23
1388 / 02 / 09
مراسم با اشتراک حامد کرزی رئیس جمهور، وزراری کابینه،‌ تعدادی از نمایندگان مجلس شورای ملی، برخی رهبران جهادی، نمایندگی سیاسی کشورهای خارجی مقیم کابل، فرمانده ناتو و بزرگان کشور روز گذشته برگزار گردید. این مراسم بدون هیچگونه سخنرانی و برنامه ای، فقط با ضیافت در محوطه ارگ ریاست جمهوری به پایان رسید.


قرار بود امسال نیز مانند سالهای قبل مراسم جشن 8 ثور با شکوه خاصی تجلیل شود اما بر اساس حکم ریاست جمهوری مصارف این جشن به سیلاب زدگان ولسوالی کشم بدخشان و آسیب دیدگان زلزله ولسوالی شیرزاد ننگرهار اختصاص یافت. روز گذشته محمد یونس قانونی رئیس مجلس نمایندگان کشور در اعتراض به کم رنگ جلوه دادن مراسم 8 ثور(سالروز پیروزی مجاهدین) از سوی دولت، بی تفاوتی به ارزش های ملی، اسلامی و تاریخی کشور را نادرست خوانده بود.

قانونی گفت نباید به بهانه های مختلف از جمله کمک به آسیب دیدگان حوادث طبیعی، ارزش های جهاد و مقاومت 14 ساله مردم افغانستان را نادیده گرفت. از روز گذشته برای تامین امنیت، رفت و آمدهای وسایط نقلیه در سطح شهر محدود و اکثر مغازه ها از سوی دولت تعطیل شد. این در حالی است که سال گذشته مراسم جشن تجلیل از پیروزی مجاهدین با تیراندازی افراد مسلح ناشناس برهم خورد.


هفدهمین سالروز پیروزی مجاهدین افغانستان روز گذشته با حضور شماری از مقامات دولتی و مردم، تحت تدابیر شدید امنیتی در ولایت هرات نیزگرامی داشته شد. این در حالی است که شماری از باشندگان هرات با بیان این که تجلیل از روزهای ملی وظیفه هر فرد این کشور و دولت است، می گویند که دولت افغانستان امسال در گرامیداشت سالروز پیروزی مجاهدین کوتاهی کرده است. با این حال گرامی‎داشت این روز ملی، بر خلاف دیگر سالها با انتقاد شماری از نمایندگان مردم هرات در شورای ولایتی همراه بوده است.


داکتر محمد ظاهر فیض زاده معاون شورای ولایتی هرات ضمن انتقاد از مقام رهبری این ولایت، مدعی شد که امسال تجلیل از این روز ملی در هرات بسیار کمرنگ‏تر از سال های قبل بوده است. وی تجلیل کمرنگ از این روز را "اهانت به خون هزاران شهید" دانست که در جریان مبارزات مجاهدین علیه نظام وقت کشته شده‌اند. همچنان حجت السلام والمسلمین نجفی نماینده مردم هرات در شورای ولایتی نیز علت اصلی تجلیل نکردن از این روز ملی را در بیانیه تلویزیونی حامد کرزی رئیس جمهور کشور دانست که اعلام کرده بود بودجه تجلیل از جشن پیروزی مجاهدین را در اختیار خانواده‌هایی قرار می‌دهد که از حوادث طبیعی آسیب دیده اند. اما نقیب آروین یکی از نزدیکان والی هرات برخلاف گفته نمایندگان مردم در شورای ولایتی، گفت: در محفلی که به خاطر گرامیداشت از هفدهمین سالروز پیروزی مجاهدین کشور دایر گردید شمار زیادی از مردم متشکل از علما، فامیل های شهدا، مقامات دولتی و غیر دولتی و نمایندگان مردم در شورای ملی، شورای ولایتی و مشرانو جرگه اشتراک داشتند. وی افزود: در این محفل والی هرات از مسؤلین ذی‌ربط خواست تا به وضعیت زندگی مجاهدین و فامیل های شهدا توجه جدی نمایند و سهولت هایی را نیز برای این قشر در نظر بگیرند.

هفته نامه رستم ثنا :ریانوستی صدای افغان،


در اين نوشته خاطرات بنده را در مورد روز هاي ورود مجاهدين به كابل ميخوانيد. براي فهم بهتر كمي بايد به عقب برگرديم . از زماني كه شايعه خروج قواي شوروي از افغانستان قوت گرفت ، كمونيستهاي افغاني به فكر آينده خود شدند.

-------------------------------------------------------------



سرخ رفقا + سبز برادران = سیاه
يكشنبه, 06 ثور 1388 22:25 مدیریت

کودتای 26 سرطان توسط سردار محمد داوود با آن که یک کودتای سفید بود، ولی پیامدهای آن برای افغانستان بسی خونین و سیاه بود . پس از آن که سردار محمد داوود، پسر کاکای ظاهر خان در 26 سرطان سال 1352 با یک کودتا قدرت را به دست گرفت، رژیم شاهی را خاتمه یافته عنوان کرد و از آغاز جمهوریت سخن گفت، افغانستان وارد فاز جدیدی از حیات سیاسی اش گردید. کودتای سردار محمد داوود بیشتر با همکاری افسرانی صورت گرفت که یا در حزب دموکراتیک خلق افغانستان عضویت داشتند یا هم در کشور شوروی تحصیل کرده و با نگرش های مارکسیستی آشنا گردیده بودند. شوروی نیز که استراتژی صدور انقلاب به سوی جنوب را مطرح کرده بود و هوای رسیدن به خلیج فارس و بحر هند را در سر داشت در آغاز با سردار محمد داوود همکار بود و مشاوران زیادی را برای همکاری با داوود خان به افغانستان فرستاده و ارتش را نیز به سیستم روسی مجهز ساخته بود. داوود خان در اوایل رابطه ی نزدیکی با روس ها داشت ولی از سال های 55 به بعد تمایل داوود خان به سمت غرب نیز بیشتر گردید. بسیاری دلیل تمایل داوود خان به غرب را ناشی از نگرانی وی از رشد و نفوذ حزب دموکراتیک در افغانستان خاصتا در ارتش می دانند. به هر حال تغییر رویه داوود خان به مزاج روس ها خوش نخورد و در دیداری که داوود خان در سال 1356 از مسکو داشت لیونید برژنف، رهبر شوروی ناخرسندی خود را از نفوذ غرب در افغانستان بیان داشت که با واکنش تند سردار محمد داوود روبه رو گردید . به هر حال واکنش داوود خان در مقابل کرملین روس ها را به تکاپوی بیشتر واداشت تا هرچه زودتر کار داوود خان را یکسره کنند و حزب دموکراتیک خلق افغانستان نیز به دستور شوروی کم کم از کنار داوود خان فاصله گرفت و هرچند برنامه ی براندازی حکومت داوود خان را از سال 1353 روی دست گرفته بودند، ولی از سال 56 به بعد تلاش های شان را بیشتر کردند. همان بود که در هفت ثور سال 1357 کودتا علیه سردار محمد داوود را سازمان دهی کردند. ضعف حکومت و خاصتا سردار محمد حیدر رسولی، وزیر دفاع حکومت داوود خان هم مزید بر علت شد تا افسران کودتاچی کمتر با مقاومت روبه رو گردند و سردار محمد داوود در داخل قصر گلخانه با تمام خانواده اش به قتل رسید. روز هشتم ثور کودتاچیان پیروزی کودتای شکوهمند ثور را اعلام کردند و از همان آغاز تصفیه های سیاسی آغاز گردید و هزاران نفر در همان آغاز کار به جوخه های اعدام سپرده شدند که نمونه ی بارز آن کشف گور های دسته جمعی در پولیگون پل چرخی و دیگر نقاط کشور می باشد . تقریبا قدرت کامل را بعد از کودتای ثور تا ششم جدی سال 58 جناح خلق حزب در دست داشت و اکثر رهبران جناح پرچم یا زندانی گردیدند و یا هم به شوروی فرار کردند. روسیه هم در این زمان حضور حفیظ الله امین را به ضرر خود دانسته و در صدد شد تا به طور مستقیم در افغانستان حضور بیابد. همان بود که به تاریخ ششم جدی سال 1358 نیرو های روسی وارد افغانستان گردیدند و بعد از به قتل رساندن حفیظ الله امین، ببرک کارمل بر اریکه ی قدرت تکیه زد و حادثه ششم جدی را مرحله ی نوین و تکاملی انقلاب لقب داد . مردم که در کودتای ثور بیشتر تماشاچی وضعیت بودند و به دلیل عدم وجهه ی مثبت حکومت داوود خان در مقابل کودتای ثور واکنشی نشان ندادند، بعد از کودتا متوجه شدند که افغانستان تقریبا تبدیل به یک مستعمره گردیده است و قدرت به معنای واقعی در دست روس ها است و حتا رهبران افغان اجازه ی تغییر و تبدیلی را در سطوح پایین حکومتی هم ندارند. از سوی دیگر برنامه ها و اصلاحاتی را که حکومت بعد از کودتای ثور روی دست گرفت، بیشتر با اعتقادات و باور های مردم در تقابل قرار گرفت و همان بود که نخستین هسته های مقاومت و جهاد در افغانستان شکل گرفت.کشور های غرب و در راس آن امریکا به شمول کشور های نظیر پاکستان و عربستان که نفوذ شوروی را در منطقه برای خود خطرناک می دانستند این هسته های مقاومت و جهاد را تقویت کردند و امریکا کمک های بی دریغ خود را به مجاهدین عرضه داشت و پاکستان هم به بهترین پناهگاه و پایگاه مجاهدین تبدیل شد. فشار کشور های غربی ، شکل گرفتن نهضت های ضد شوروی حتت در کشور های عضو پیمان وارسا و جهاد مردم افغانستان و از همه مهمتر ، پوسیدگی نظام کمونیستی در خود شوروی ، زمینه ها را برای شکست حکومت در افغانستان میسر ساخت. با روی کار آمدن میخایل گورباچف شوروی دچار تحولات شگرفی شد که مهم ترین آن تجزیه شوروی به چندین جمهوری جدید بود. به دنبال آن شوروی دچار بحران وحشتناک داخلی گردید و کم کم زمینه ی کمک به افغانستان تقلیل یافت و حکومت افغانستان در مقابل مجاهدین و غرب تنها شد. داکتر نجیب که بعد از سال 1365 در افغانستان به قدرت رسید، کوشش کرد تا مش مصالحه ملی را مطرح کرده و یک حکومت ایتلافی را در افغانستان ایجاد کند، ولی دیگر دیر شده بود و مجاهدین جز قبضه ی کامل قدرت هیچ گزینه ای دیگر را در نظر نداشتند. حتا طرح پنج فقره ای سازمان ملل متحد هم در افغانستان عملی نگردید و بالاخره در هشتم ثور سال 1371 کابل توسط نیرو های مجاهدین تصرف گردید، در حالیک ه بیشتر شهر های کشور قبل از این به تصرف گروه های مختلف مجاهدین در آمده بود. هشت ثور سال 71 سرآغاز تحولی دیگر در افغانستان بود. هرچند عده ای آن را دنباله ی تبعات هفتم ثور می دانند ولی به هر صورت این تحول حاصلی مثبتی نداشت جز جنگ های وحشتناک تنظیمی در سراسر افغانستان و به خصوص در داخل شهر کابل. از همان اولین روز ورود مجاهدین به کابل تنش ها و به دنبال آن برخوردهای مسلحانه میان گروه های مختلف جهادی که بخش های از کابل را در تصرف داشتند، به وقوع پیوست و تا سال 1375 که کابل توسط طالبان تصرف شد، همچنان ادامه داشت. شهر کابل و تعدادی از شهرهای افغانستان در این چهار سال کاملا ویرانه گردید و تنها در کابل صدها هزار نفر کشته، زخمی، معلول و آواره شدند. تلاش های واقعی یا غیرواقعی کشورهای همسایه و غربی هم برای متحد کردن مجاهدین هیچ سودی نداشت و هر گروه تنها قدرت را برای خود می خواست . کشور های همسایه نیز برای رسیدن به مقاصد شان گروه های مشخصی را حمایت می کردند و به همین خاطر هیچ پیروزی مشخصی برای گروه مشخصی متصور نبود . تا آن که پاکستان برگ برنده ی دیگرش را رو کرده و طالبان را وارد عرصه ساخت و طومار جنگ های تنظیمی و خود تنظیم ها در اکثر نقاط کشور توسط طالبان برچیده شدند . به این ترتیب هفتم و هشتم ثور گرچه از لحاظ تاریخی جزو گذشته ی وحشتناک افغانستان است ولی از لحاظ اثر گذاری آن بر تمام شوون اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی سال های زیادی افغانستان را همچنان در می نوردد و بیشتر مشکلات و بحرانی که حتا امروز گریبان گیر افغانستان است، ناشی از همین دو روز تاریخی در افغانستان می باشد .
هشت صبح: هفته نامه رستم ثنا
---------------------------------------------------

فلسطینی‌ها اسراییل را به رسمیت بشناسند، حمایت می‌کنیم
17:51
1388 / 02 / 07
"محمود احمدی نژاد" رییس جمهور ایران در خصوص روابط میان اسراییل و فلسطین اعلام کرد که با راه‌حل دو کشور در صورت خواست مردم فلسطین مشکلی نداریم .آن‌ها هر تصمیمی بگیرند ما مشکلی نخواهیم داشت. ما چیزی را تعیین نمی‌کنیم. ما از هر تصمیمی که بگیرند حمایت می‌کنیم.
احمدی‌نژاد اخیرا در یک گفتگوی تلویزیونی به سئوالات "جرج استفانوپلوس" خبرنگار شبکه تلویزیونی ABC آمریکا پاسخ داد.بخشی از این مصاحبه که در آن احمدی‌نژاد هرگونه پیش‌شرط را برای مذاکره با آمریکا رد کرده‌ بود پیش از این منتشر شد. احمدی‌نژاد در بخش دیگری از این مصاحبه، در برابر سئوالات پیاپی استفانوپلوس از او، درباره اینکه آیا ایران در صورت تصمیم فلسطینی‌ها برای به رسمیت شناختن اسراییل، از آن تصمیم حمایت خواهد کرد، سرانجام پاسخ مثبت داد.متن کامل این بخش از مصاحبه احمدی‌نژاد به شرح زیر است:استفانوپولوس: اوباما سناتور جورج میچل را برای کمک به مذاکرات درباره‌ صلح بین اسراییل و فلسطین منصوب کرده است. آیا شما از این تلاش‌ها حمایت می‌کنید؟ احمدی‌نژاد: خب، ما خواستار حقوق قانونی مردم فلسطین هستیم. آن چه ما می‌گوییم این است که مردم فلسطین همانند مردم سایر مناطق جهان حق تعیین سرنوشت خود را دارند و این چیزی است که درباره‌ مسلمانان، مسیحیان و یهودیان به یکسان صدق می‌کند. آن‌ها باید به فلسطینی‌ها اجازه‌ شرکت در انتخابات آزاد و رفراندوم آزاد را بدهند تا فلسطینی‌ها بتوانند سرنوشت خود را تعیین کنند. ما نباید اشتباهات گذشته را تکرار کنیم. استفانوپولوس: آیا فکر می‌کنید تلاش‌های جدید اوباما تکرار اشتباهات گذشته است؟ احمدی‌نژاد: من هنوز ایده‌ مشخصی درباره‌ سیاست اوباما در قبال فلسطین ندارم، اما حمایت او از قتل‌عام غزه و حمایتش از جنایتکارانی که مسئول این جنایات بودند اشتباه بزرگی بود. من فکر می‌کنم اگر اوباما می‌خواهد به مسئله‌ فلسطین کمک کند باید همگام با عدالت و انصاف عمل کند. علاوه بر آن من خواستار حق فلسطین برای تعیین سرنوشت خود هستم. استفانوپولوس: اگر مردم فلسطین پس از مذاکرات با اسراییل به توافق برسند و مردم فلسطین نیز پس از رای‌گیری درباره‌ آن توافقنامه یعنی راه‌حل دو کشوری، از آن حمایت کنند، آیا ایران از این اقدام حمایت می‌کند؟ احمدی‌نژاد: هیچ‌کس نباید دخالت کند و باید به مردم فلسطین اجازه داد هر تصمیمی که می‌گیرند به طور مستقل اتخاذ کنند. این حق همه‌ انسان‌هاست. استفانوپولوس: پس اگر راه‌حل دو کشوری شدن را انتخاب کنند، اشکالی ندارد.احمدی‌نژاد: خب، آن چه ما می‌گوییم این است که من و شما نباید سیر امور را پیشاپیش تعیین کنیم. اجازه دهید مردم فلسطین خود تصمیم‌گیری کنند. استفانوپولوس: اما اگر آن‌ها راه‌حل دو کشوری شدن را انتخاب کنند و موجودیت اسراییل را به رسمیت بشناسند آیا ایران نیز همین کار را می‌کند؟ احمدی‌نژاد: بگذارید از دیدگاه دیگر با این مسئله برخورد کنیم. اگر تصمیم فلسطین این باشد که رژیم صهیونیستی باید سرزمین فلسطین را ترک کند آیا آمریکا تصمیم آن‌ها را می‌پذیرد؟ آیا آن‌ها دیدگاه فلسطین را می‌پذیرند؟ استفانوپولوس: این پرسش را از آن‌ها می‌پرسم اما سئالی که از شما دارم این است که اگر فلسطین موجودیت اسراییل را بپذیرد آیا ایران از این تصمیم حمایت می‌کند؟احمدی‌نژاد: آیا من هم می‌توانم از شما سئوال کنم! استفانوپولوس: من بخشی از دولت آمریکا نیستم. این سوال را از دولت آمریکا خواهم پرسید. احمدی‌نژاد: من خواستار اینم که مردم رای‌گیری کنند. استفانوپولوس: اما من به عنوان رییس‌جمهور ایران از شما سئوالی دارم اگر فلسطین توافقنامه‌ای را با اسراییل امضاء کند، آیا ایران از آن حمایت خواهد کرد؟ احمدی‌نژاد: آن‌ها هر تصمیمی بگیرند ما مشکلی نخواهیم داشت. ما چیزی را تعیین نمی‌کنیم. ما از هر تصمیمی که بگیرند حمایت می‌کنیم. به عقیده‌ ما این حق مردم فلسطین است، اما در عین حال انتظار داریم سایر کشورها نیز همین کار را بکنند. دولت آمریکا و دولت‌های اروپایی باید به حق مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت‌شان احترام بگذارند.
"آفتاب"، خبرگزاری «ریا نووستی» روسیه، 7 اردیبهشت ماه

--------------------------------------------------------------

در روزنامه های امریکا: عملیات مشترک قوای افغان و امریکایی در مبارزه علیه مواد مخدر
21/04/2009
روزنامۀ واشنگتن تایمز به نقل از مامورین امریکایی نوشته است عملیات مشترک قوای افغان و امریکایی باعث دستگیری هفت قاچاقبر عمدۀ مواد مخدر شده و دخالت طالبان را در تغیر دادن تریاک به هیروئین و موروفین افشا ساخته است.
در مطلب آمده است ماه گذشته تیم های مبارزه با مواد مخدر افغان و امریکایی یک بازار خشخاش را در ولایت هلمند از بین بردند که در آن قاچاقبران تخم عالی برای کشت و مواد کیمیاوی را بخاطر پروسس تریاک به هیروئین بفروش میرسانیدند
.
این یورش هشت ساعته باعث کشته شدن ۴۰ تندرو طالب گردید. یک ماموری ارشد امریکایی که در عملیات دخیل بود میگوید آنها صد ها واسکت مملو با مواد منفجره برای حملات انتحاری، راکت های نارنجک دار، سلاح های اتوماتیک بشمول دافع هوا را ضبط نمودند. بخاطر حساس بودن موضوع او نخواست نامش افشا شود.
این یورش کامیاب که قبلاً افشا نشده بود و دستگیری ها مژدۀ خوبی در یک مبارزۀ دشوار قاچاق مواد مخدر میباشد – که باعث افزایش عملیات طالبان و جنگ آنها علیه عساکر امریکایی در افغانستان است.
این مقام امریکایی به روزنامۀ واشنگتن تایمز گفته است مهمتر از همه کار مشترک قوای ملکی و نظامی نیرو های افغان با قوای خاص امریکا میباشد.
یک لست که از جانب مامورین امریکایی تهیه شده قاچاقبران عمده مواد مخدر را معرفی نموده که از سال ۲۰۰۵ بدین سو دستگیر شده اند. در این فهرست بشیر نورزی نیز شامل بوده که وزارت خارجه امریکا او را یکی از پنج بنیانگذران شورای عملای طالبان معرفی کرده است.
نورزی که قرار است به اتهام مواد مخدر بتاریخ ۳۰ اپریل محاکه شود، در سال ۲۰۰۵ در نیویارک دستگیر شد. او به بهانۀ یک معامله
به نیویارک آورده شده بود با برای مامورین امریکایی در مورد ملا محمد عمر معلومات ارائه نماید
اشخاص دیگری که دستگیر شده شامل باز محمد بوده که او یک عضو دیگر شورای طالبان است و توسط حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان دوباره تسلیم شده بود. در سال ۲۰۰۶ او به جرم توطعه مواد مخدر در نیویارک برای ۱۵ سال زندانی شد.
در حالیکه افغانستان بزرگترین تولید کننده هیروین تریاک باقی مانده، این دستگیری ها معلومات مهمی را در مورد عملیات های مغلق دسته های قاچاق بران آسیای جنوبی و ارتباط آنها با تندروان فراهم نمود.
از آقای برون نقل قول شده که در افغانستان نمیتوان قاچاق مواد مخدر را از دهشت افگنی علحیده ساخت. قاچاق بران مواد مخدر کوشش میکنند حکومت را بیثبات بسازند. هر دوی این امر در فضای بدون دسترسی حکومت رشد میکند.
اداره ملل متحد برای مبارزه با جرایم و مواد مخدر تخمین میکند که طالبان ۵۰ تا ۷۰ میلیون دالر را سالانه از وضع مالیات بالای دهاقین و ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون را از پروسس و فروش مواد مخدر بدست می آورند.
طالبان و القاعده از مفاد مواد مخدر برای خریداری مهمات و استخدام عساکر استفاده نموده در حالیکه راه های قاچاقی را برای انتقال مواد مخدر و تندروان استفاده میکنند.
منابع استخباراتی امریکایی میگویند تندروان همچنان میلیون ها دالر را سالانه از طریق اختطاف ها، مالیات بزور و فساد اداری بدست می آورند. که پول بازسازی و کمک های بشری در دست تندروان قرار میگیرد.
رستی پین سخنگوی ادارۀ مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده به خبرنگار روزنامۀ واشنگتن تایمز گفته است، مقامات امریکایی همراه با حکومت افغانستان این گروه های را تعقیب میکند که بشکل مستقیم و غیر مستقیم با طالبان، گروه های افراطی و سازمان های دهشت افگنی کمک میکنند.
آقای پین میگوید به اساس استراتیژی جدید رئیس جمهور براک اوباما بخاطر شکست القاعده در افغانستان و پاکستان، اداره مبارزه با مواد مخدر امریکا تعداد مامورین را در منطقه افزایش میدهد.
جهت گسترش عملیات اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده در حدود ۲۰ میلیون دالر را رئیس جمهور بش سال گذشته درخواست نموده بود.
این ادارۀ امریکایی تخمین میکند که پنج در صد هیروین افغانستان در ایالات متحده استفاده میشود. اکثر آن در اروپا، روسیه و یا آسیای جنوبی به مصرف میرسد.
مامورین امریکایی میگویند وزارت امور داخلۀ افغانستان مسولیت عمده را برای جلوگیری از کشت تریاک را دارد. جنرال امریکای که مسول مبارزه با مواد مخدر در افغانستان است میگوید عساکر ایالات متحده هیچگاهی به مزارع نرفته و خشخاش را ازبین ببرند، ولی ناتو میگوید قوای افغانی را در بخش استخباراتی، نظارت و شناسائی کمک کرده میتواند.
ریچارد کلکو سخنگوی اداره استخباراتی فدارل امریکا به روزنامۀ واشنگتن تایمز گفته است اداره او همراه با سایر ادارات بین المللی در منطقه روی اقدامات پیشگیرانه کار میکنند تا با مجرمین بین المللی و دهشت افگنان مبارزه شود
.

No comments: